Zespół założony na początku 1966 r. przez uczniów warszawskich szkół średnich. Tworzyli go: Jacek Sławiec (wł. Bolesław Sławiec, ur. 8. 11. 1952 r. w Bytomiu; gitara, wokal), Zdzisław Lenart (gitara basowa, wokal), Janusz Etmanowicz (gitara, wokal), Włodzimierz Bednarek (perkusja). Pierwszy występ formacji miał miejsce 22 lutego w kawiarni "Uśmiech" w Warszawie. Kierownikiem Plastusiów był Czesław Niemczuk, a zaopiekował się nimi klub Domu Słowa Polskiego w Warszawie. W latach 1966-1968 z formacją związani byli: gitarzyści - Ryszard Żebrowski i Leszek Majewski, grający na instr. klawiszowych Zbigniew Piszczek oraz perkusista Wojciech Kowalewski. Repertuar zespołu tworzyły w równej mierze utwory muzyki dawnej ("Breve regnum", "Rozkoszna Amaryli"), jak i inne kompozycje ("Pancerni z podwórka", "Powiedz, Maryś", "Opty i ja", "Zielona piosenka"). Grupa, działając od 1968 r. pod patronatem Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, współpracowała z Rozgłośnią Harcerską, Telewizyjną Giełdą Piosenki i "Ekranem z bratkiem". W 1969 r. formacja uczestniczyła w VII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Z końcem roku dokonano zmiany nazwy na Capella, a później Pastele. W roku następnym zespół brał udział w przedstawieniu muzycznym "Gwałtu, co się dzieje!" (z muzyką Seweryna Krajewskiego) w warszawskim Teatrze Rozmaitości. W 1970 r. grupę tworzyli: J. Sławiec (gitara, wokal), Z. Lenart (gitara basowa, wokal), Andrzej Biskupski (trąbka), Z. Piszczek (instr. klawiszowe), W. Kowalewski (perkusja). Zespół wylansował wtedy kompozycję S. Krajewskiego "Figurki z porcelany". Później grupa rozwiązała się. Formacja brała udział w filmach i programach TV: "Wojna domowa" (reż. Jerzy Gruza, prem. 1965), "Dla każdego coś miłego" (reż. Halina Bielińska, prem. 1968), "Piąta rano" (1968). Później Z. Lenart związał się z grupą Bez Atu, J. Sławiec założył w latach 80. zespół Boogie, a Z. Piszczek, A. Biskupski i W. Kowalewski zostali cenionymi muzykami studyjnymi.